پائولوکوئیلو در کتاب کیمیاگر میگوید:

فقط یک چیز تحقق یافتن رویا را غیر ممکن میکند . ترس از ناکامی آن رویا.

بعضی وقتها آنقدر تحقق یافتن یک رویا به طول می انجامه که آدم واقعا ازش نا امید میشه و عوض کردن این احساس کمی شاید بیشتر از کمی سخت میشه.

چند ماهیه که خیلی درگیر تصور باطلی هستم که هر چه تلاش میکنم نمیتونم در ذهنم عوضش کنم. اگه شما بتونین کمکم کنین متشکر میشم.

هر چه خود را بیشتر دوست بدارید با جذب انرژیهای سریع تر برخوردار از فرکانس بالاتر تحول درونی تان را بیشتر امکان پذیر میسازید. در ذهنتان یک صدای درونی و یا گرایشی بیافرینید که بی وقفه مهر و بخشش را به شما ابراز کند. بخشی از وجودتان را مجسم کنید که تنها به شما عشق میورزد و از شما حمایت میکند. اوقاتی از روز را تعیین کرده و در طول این مدت به مهارتها و خصوصیات مثبت خود بیندیشید و عبارتهای پر مهر و محبت در باره خود بگویید.

وقتی به یکی از خواهرزاده هام گفتم یه اس ام اس برای خودت بفرست گفت: مگه میشه؟؟

گفتم چرا نمیشه. من هر چند وقت یه بار برای خودم اس ام اس میفرستم و تواناییهامو یادآوری میکنم و از خودم تشکر میکنم (چه از خود راضی).

البته گاهی ای میلم هم برای خودم میفرستم

این یکی از کارهاست. شما چی کار میکنید که نشانه رضایت از خودتون باشه؟

لازم به یادآوری است که از گفتن کلمات نامناسب درمورد خود جدا بپرهیزید. مثل خنگ خدا - دست و پا چلفتی - دیوونه و یا ......

ضمنا من از رز این رنگی (زرد) و گل بهی خیلی خوشم میاد حتی بیشتر از روز قرمز.

                                                                                                 "پائولوکوئیلو"

دو تا از رویاهای سال گذشته ام به وقوع پیوست.

یکیش افزایش حقوقم بود دومی ازدواج دختر خواهرم بود که در شرف وقوعه.

تا بوقوع پیوستن بقیه رویاها ..........

اگه خاطره ای دراین مورد دارین بنویسین.

جان استوارت میل می گوید:

قدرت یک فرد با ایمان، بیشتر از 99 فرد علاقمند است. "پس بیایید شور و عشق درون مان را به ایمان مبدل ساخته و با تمام قوا به سوی آرمان هایمان گامی بزرگ برداریم".

این جمله رو بیشتر برای تذکر به خودم انتخاب کردم چون مدتیه که به تواناییهام مشکوک شدم. از جمله دید چشمهام.

یه روز به پیشنهاد یکی از دوستام که میخواست برای عروسیش نوبت آرایشگاه بگیره رفتیم خیابون جردن. هنوز توی تاکسی نشسته بودیم (توی ترافیک) و بدنیال آدرس می گشتیم. یهو دوستم گفت دو تا کوچه پایین تر سمت چپ خیابونه اسمش رو نوشته (لازم به ذکره که دوستم عینکیه). من با دقت زیاد هر چه تلاش کردم روی دیوار کوچه دوم نتونستم چیزی بخونم و همینطور راننده، که یه مرد تقریبا 50 ساله بود.

پرسیدم تو از این اینجا میتونی اون تابلو رو بخونی(خیلی ریز نوشته شده بود). دوستم گفت آره ... واضحه.

من کمی پکر و مشکوک شدم یعنی چشمام اینقدر اشکال داره که نمیتونم اون تابلو رو که عطا خونده بخونم؟؟

کمی که جلوتر رفتیم دیدم سر کوچه دوم اسم کوچه تقریبا درشت نوشته شده روی تابلو. پرسیدم عطا! تو این تابلو رو خوندی یا تابلوی روی دیوار رو؟؟

 با تعجب گفت: کدوم دیوار؟؟؟

آخی خیالم راحت شد. (کم مونده بود سکته کنم)

   خنده ات از ته دل

              گریه ات از سر شوق

                    نبود هیچ غروبت غمگین

سالتان باد به صد سال فرح بخش قرين

سلام دوستان گلم. دلم برای همتون تنگ شده.

در طول تعطیلات قصد سفر داشتم (شیراز و اصفهان) اما این هوای بارانی همه نقشه های منو به هم ریخت و مجبور شدم فقط به شمال اکتفا کنم.

خدا رو شکر من از بارون خوشم میاد اگرنه تمام ۱۷ روز رو توی خونه نشستن برای آدم کسل کننده میشه. گرچه هر روز که کمی آفتاب رو نشون میداد ما میزدیم بیرون ...... جنگل شهید زارع ساری و هتل نارنجستان و کنار دریا و .... جای همه شماها خالی.....

بین همه اس ام اس های قشنگی که دوستان برام فرستادن برای تبریک سال نو هفت سین زیر بیشتر به دلم نشست:

سایه حق - سلام عشق - سعادت روح - سلامت تن - سرمستی بهار - سکوت دعا و سرور جاودان

تقدیم شما خوبان