امروز روز دومی بود که میرفتم پیاده روی دور حوض کنار مسجد دانشگاه تهران . وقتی فواره ها باز است و رنگین کمان توی نور آفتاب نقش میبنده - گلها - خیسی صندلیها و زمین - سبزه های خیس و ..... خیلی قشنگه.  

با نفس کشیدن توی اون فضا برای تمام روز انرژی میگیرم.

اگه یادتون باشه ۶ ماه پیش نوشتم که پارک لاله لوازم ورزشی خوبی گذاشته و همه میتونن استفاده کنن و خودم هم یک هفته رفتم برای ورزش اما چشمتون روز بد نبینه که بعد از یک هفته گرفتگی شدید عضله کمر امانم رو برید که حتی نمیتونستم سر پا بایستم یا راحت بخوابم ...... خلاصه خیلی طول کشید تا خوب شد و حالا شروع کردم به پیاده روی بدون استفاده از لوازم ورزشی.

بهتون توصیه میکنم اگر خونتون نزدیک پارک است روزانه ۱۵ دقیقه تا نیم ساعت رو برای پیاده روی وقت بذارید حتمن پشیمون نمیشید.  

 اگر آمریکا از بمبهای اتمی Bunker Buster (خراب كننده پناه‌گاههاي زير زميني) براي زدن تاسيسات هسته‌اي اصفهان استفاده كند چه اتفاقي ميافته؟این انیمیشن رو ببینید.

نمیدونم در مورد جمع آوری دختران خیابانی چیزی شنیدید؟ اگر نه پس  اینجا رو بخونید.

وین دایر میگه:

آیا وقتی کائنات با مشکلی مواجه میشه میگه: "نمیدونم چطور از پس این بربیام؟" نه!!! کائنات کامله.

موانع تنها در شکل مادی سر راه ما قرار میگیره. بر سر راه فکر هیچ مانعی وجود نداره.

شما چی میگین؟

این نیز تقدیم به شما خوبان.

تولد پیامبر اکرم و فرزندش

 امام صادق رو  به همه

شما تبریک میگم.

یکی از دوستام که دو تا از دخترهاش آمریکا زندگی میکنن امروز میگفت به دخترم زنگ زدم - میگفت: جو اینور آب نسبت به ایران خیلی منفیه ؟ گفت چطور؟ قراره جنگ بشه؟؟ گفت نه!! جنگ نه!! ولی قراره همگی دست به دست هم بدن و ایران رو تحریم کنند.

گفتم گل بود به سبزه نیز آراسته شد. این آقای دکتر هنوز قدم خیری در جهت رفاه مردم برنداشته قراره کاسه گدایی دستشون بده ............ حالا از کی باید گدایی کنند؟ لابد از فلسطینیها  یا لبنانی ها  شاید هم از عراقیها.

نظر شما چیه؟

كلي مطلب نوشتم ولي مشكل پيدا شد و ثبت نشد.دوباره مينويسم.

ديشب كه برنامه مستقيم تحويل كيك زرد به موزه آستان قدي پخش مي‌شد هم خوشحال بودم هم ناراحت. خوشحال از اين جهت كه بالاخره تلاشهاي مسئولين قديم و بعضا جديد به ثمر نشست و ناراحت به خاطر اينكه آماده شدن كيك زرد قطعا مربوط به دوران آقاي دكتر نبوده قطعا به دنبال تلاش بي وقفه مسئوليني چون مير حسين موسوي، هاشمي و يا خاتمي بوده ........ (نه شخص ايشان بلكه مسئولين ذيربط) بوده. ولي دولت جديد و اطرافيان هميشه سعي مي‌كنند كه همه چيز را به نام خود تموم كنند.

تازه اگر با همه اينها 2 سال بعد نيان بگن كه ما يك خميري مثل كيك زرد درست كرديم براي كور كردن چشم دشمن بدنبال مانور پيامبر اعظم و اون برنامه را راه انداختيم ولي الان هيچ كاري از پيش نمي‌بريم ........................

بايد منتظر آينده بود.  

این دشت پر لاله را تقدیم میکنم به شما به مناسبت تولد کیک زرد البته اگر خبر درست باشه. (من با همه خوشبینیم نسبت به اینها خیلی بدبینم متاسفانه).

داستان وبلاگ آفرینه منو یاد یک خاطره انداخت.

سالها پیش که دانشگاه شاهد کار میکردم. رئیسمون روحانی بود و خیلی شوخ طبع و دوست داشتنی. من توی اتاق ایشون بودم که رئیس امور خوابگاه ها اومد توی اتاق. آقای دکتر (روحانی) پرسید چی شد؟ حالش خوبه؟

گفت: بردیمش بیمارستان فعلا بستریه.

گفتم چی شد؟

 رو به من گفت: خیلی ببخشیدا این خانومها گیجند دیگه؟؟ با اتوبوس تصادف کرده.

من بر آشفته: مردها هر روز چندین بار تصادف میکنند کسی نمیگه گیجند!! یک دختر شهرستانی بیچاره که راننده اتوبوس ندیدتش زده بهش گیجه؟!؟!

یهو رئیسمون با خنده شیطنت آمیزی گفت: شما خودتو ناراحت نکن اونجا که آقایون تصادف میکنند هم باز مقصر خانوم ها هستند........

من:  

خیلی دوست داشتم یک چنین جایی خونه میداشتم شما چطور؟

کسی که آسمانی است 

مرگ برایش آغاز کامیابی است 

بی تردید کامیابی از آن اوست

اگر کسی در خیال خود سپیده دمان را در آغوش بگیرد

جاودانه میشود 

وکسی که شب درازش را به خواب می رود 

به یقین در دریای خوابی ژرف ، محو می شود 

کسی که در بیداریش زمین را تنگ در آغوش میگیرد

تا به آخر بر روی زمین خواهد خزید

و کسی که سبکبار و آسوده با مرگ مواجه شود

از مرگی که به دریا می ماند، با اطمینان عبور خواهد کرد

* جبران خلیل جبران *

اين عروسكها كه با گل درست شده خيلي قشنگند تقديم به شما خوبان

ديروز مسابقه روبوكاپ و روباتيك در محل نماشيگاه بين‌المللي برگزار ميشد كه من از طرف دختر برادرم (يكي از شركت كنندگان از دانشگاه علم و صنعت ) دعوت شده بودم . مسابقات جالبي بود و ديدن بچه هاي كم سن ولي بسيار اكتيو آدم رو به وجد مي‌آورد. خدا كنه اينها بتونند در آينده مملكت رو به خوبي اداره كنند. نا گفته نمونه كه بسياري از اين بچه‌ها از طرف كشورهاي بيگانه دعوت به همكاري شدند.

دليلي كه باعث شد تا اين موضوع رو مطرح كنم چگونگي برگزار كردن اين مسابقات بود.

ابتدا قرار بود اين مسابقات توسط دانشگاه علم و صنعت برگزار بشه ولي مسئولين دانشگاه مزبور به دليل دولتي بودن و نداشتن بودجه موافقت نكردند. بنابراين آقاي جاسبي پيش قدم شدند و پذيرفتند به نام دانشگاه آزاد قزوين برگزار كنند.

با خودم فكر كردم چطور همون دانشگاه علم و صنعت براي يك طرح كه شايد يك ماه بيشتر وقت نگيره حاضر است حداقل 6 ميليون تومان (حداكثر الي ماشا ءا... ) به عضو هيأت علمي بپردازه (كه خيلي خوبه) ولي براي دانشجوياني كه قراره سالهاي بعد اين مملكت رو اداره كنن نميتونه هزينه كنه؟ يا اصلن براي اينجور كارها تمهيدي نداره؟

شايد باور نكنين اين دانشجويان كه از دانشگاه علم و صنعت شعبه بهشهر شركت كردند خودشان 50000 تومان پرداخت كردند كه اگر مقام آوردند شايد دانشگاه يا بسيج دانشگاه مبلغ مزبور رو به دانشجويان پرداخت كنه.

اين يعني ما براي پيشرفت نخبگان هيچ كاري نميكنيم.

حتي متولي اين مسابقات حاضر نشد براي 3 روز ناهار اين شركت كنندگان رو تقبل كنه.  اين يعني چي؟؟؟؟؟

اين واقعا يك دَرده دَردي كه كسي به فكر درمانش نيست!!!!!!! نظر شما چیه؟؟

یادم میآید سالها پیش که مدرسه میرفتم مشق عیدمون خیلی زیاد بود اونقدر زیاد که از نوشتنش طفره میرفتم مثل حالا نبود که یک پیک نوروزی بدن به دانش آموز بعدش پدر و مادرها بنویسند. اون موقع باید خودمون مینوشتیم (اصلن كسي نبود كه كمكم كنه تازه اگر خواهرم ميخواست برام بنويسه بايد خط منو تقليد ميكرد كه وامصيبت بود) ضمنا از درسهایی انتخاب میکردند که صفحات بیشتری داشت. انگار معلم ها برای اينكه خودشون رو معلم فعال جلوه بدن مخصوصا مشق عيد بيشتري ميدادند. كمتر معلمي پيدا ميشد كه به فكر بچه ها و تفريحاتشون باشه.

سال پنجم دبستان (دقيقا عيد ۵۵) معلم خوبي داشتيم خانم خادمي كه خيلي دوستش داشتم هم مشق كم گفته بود و هم براي خط زدن مشقها گير نميداد  چون من مثلن دانش اموز خوبي بودم بهم سخت نميگرفت كه چرا كم نوشتي؟؟. همينجا ازش تشكر ميكنم و از خدا ميخواهم اگر زنده است خدا بهش سلامتي بده و اگر در قيد حيات نيست خدا رحمتش كنه.

خلاصه من روز ۱۳ بدر تصمیم میگرفتم که از سال بعد روز قبل از عید تکالیفم رو بنویسم و بقیه تعطیلات رو بدون دلهره بگذرونم ولی ....... خودتون ميتونين حدس بزنين كه چي ميشد ........

اما الان تحمل به تعویق انداختن كارهامو ندارم . کارهامو باید به موقع انجام بدم. وسواس ندارم ولی منظم هستم .

خدایا شکرت که کمکم کردی تا از اشتباهات گذشتم درس بگیرم .

خدایا این سال رو برای همه ما سالی سرشار از آرامش - دوستی - وفا و صلح قرار بده. 

دیدن این گلها جیگرمو حال میاره امیدوارم برای شما هم همینطور باشه.

ندای درون جواب داد................ و روزهای خیلی خوبی رو گذروندم. امیدوارم همه شما سال بسیار خوبی رو شروع کرده باشین.

قول داده بودم که بهتون سر بزنم ولی اصلن حس کامپیوتر و نت رو نداشتم ازتون معذرت میخوام.