از اینکه هنوزم دوستان خوبی سر میزنند و نظر میدن خوشحالم(از طریق بلاگفا میتونم نظرات شما رو بخونم) .

فعلا اوضاع روبه راهه و امیدوارم دیگه شرایط بد گذشته تکرار نشه.

از توصیه های شما دوستان خوبم خیلی استفاده کردم.

ممنونم از همتون

شاد و سرزنده باشید.

دنیا اینجوریه؟؟ یا من آنورمال؟؟؟  احتمالا من غیر عادی شدم.

شاید به دلیل اینکه آنچه مینوشتم و به دیگران توصیه میکردم برای خودم تاثیری بر عکس گذاشته و حتی میتونم بگم بسیاری از مطالبی که اونروزها برام جذابیت داشت و برام حجت بود و باور قوی دیگه جذابیتش رو از دست داده و تاثیرش برام کمرنگ شده.

و همه اینها به این دلیله که من به خودم خیلی مطمئن بودم و با شادابی و سرزندگی و شور و هیجان وارد زندگی جدید شدم. اما گیر یه کسانی افتادم که با خودشون هم قهرند. دوست دارند مدام با هم دعوا کنند. کسی که داره با من زندگی میکنه یا حرف نمیزنه یا با دعوا حرف میزنه.

مدت زیادی(اندازه دو سال) با خودم میجنگیدم که چطور با این بشر ارتباط برقرار کنم. اما چند روزیه به این نتیجه رسیدم که ارتباط برقرار کردن تلاشی بیهوده است. بزارم هم اون راحت باشه و هم خودم. لذا باهاش حرف نمیزنم. در واقع من برای خودم زندگی میکنم و اون برای خودش.

البته مطمئن نیستم که این کار درستی باشه........

اگر کسی راه بهتری سراغ داره حتمن منو در جریان بزاره.

زندگی تقریبا آروم پیش میره. با اینکه دلم میخواد با شور و هیجان پیش بره .

خدا رو شکر

خدایا تو تنها کسی هستی که در همه حال منو راهنمایی کردی پس زین پس نیز از تو یاری میطلبم.

وین دایر میگه:

تک تک تجربه ها در زندگی ات کاملا لازم بوده تا تو را به این مرحله و مرحله ی بعدی و بعدی برساند.

پس دیگه شکایت کردن بی مورده.